Burum had al in 1711 een molen, maar deze brandde op 12 oktober 1785 af. Als vervanging werd de huidige molen gebouwd, molen “Windlust”. Het is een forse koren- en pelmolen. Dat betekent dat hij gebouwd is om graan, zoals tarwe, rogge of gerst tot meel te malen, maar ook m.n. gerst kan ontdoen van z’n schil. Dat levert het product gort op. De molen is nog grotendeels authentiek.
Hij is uitgerust met zelfzwichting, een systeem met draaibare klepjes in de wieken, waarmee de snelheid van de molen automatisch geregeld wordt. De molen is diverse malen gerestaureerd, voor het laatst in 2000. De molen werd toen feestelijk heropend en kon bogen op drie vrijwillig molenaars, inmiddels zelfs vier.
